แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า

ห่างหายไปนานเช่นเคย ด้วยเหตุผลเดิมๆ เช่นเคย...

ช่วงนี้ชีวิตแลดูวุ่นวายพิกล เหมือนเข้าวิกฤติทางอารมณ์อย่างไงไม่รู้ แต่อย่างไงก็ไม่ลืมเพื่อนๆ ในบล๊อกแห่งนี้รวมทั้งมิตร (หลัง) ภาพ เอาว่านอกจากเมามายชีวิตและเหล้าไปวันวัน สิ่งหนึ่งที่ทำให้หายไปคือการแก้ไขต้นฉบับแคนโต

เมื่อราวสองอาทิตย์ที่ผ่านมา มีบรรณาธิการสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งเมล์มาแจ้งขอต้นฉบับแคนโตไปพิมพ์รวมเล่ม ก็ตกปากรับคำไปและขอเวลาแก้ไขเพิ่ม แก้ ปรับ และปรุง ซักระยะ แล้วก็เสร็จสิ้น ทั้งหมดเป็นแคนโตจำนวนสองหนึ่งห้าบท (สองร้อยยี่สิบห้า) เพิ่งส่งต้นฉบับไปเมื่อวาน วันนี้บรรณาธิการโทรฯ มาแจ้งว่าจะรวมเล่มให้ ขอเวลาซักหน่อย ผมก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้วเรื่องนั้น ก็สรุป คงอีกราวเดือนกว่าหรือสองเดือน "เพียงเสียงนกบนดาวเคราะห์น้อย" คงจะคลอดออกมาให้ชมกัน ช่วงนี้กำลังอยู่ในระว่างวางรูปแบบหนังสืออยู่

ครั้งที่ทางกองบรรณาธิการเมล์มาขอนั้นก็ได้แจ้งให้ผมทราบว่า ไปอ่านเจอในเน็ตเลยเอาไปให้บรรณาธิการอ่าน ทางบรรณาธิการก็ชอบเลยเมล์มาขอ ที่กล่าวมามิใช้อันใดเลย นอกจากจะขออนุญาตเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกท่านลบแคนโตที่มีอยู่ในบล๊อก คงเหลือไว้แค่คอมเมนต์ดีๆ ของทุกท่าน ที่เป็นเช่นนั้นมิใช่อะไรนอกจาก แคนโตที่มีอยู่ในบล๊อกก็เกือบครึ่งเล่ม ผมมานั่งคิดมันแลดูจะเอาเปรียบทางสำนักพิมพ์เกินไป จึงตัดสินใจลบออกก่อน อีกอย่างมันคือส่วนที่ยังไม่ได้ปรับปรุง คงมีข้อตำหนิอีกพอควร

อย่างไร "เพียงหนึ่งนกที่เดียวดาย" ซึ่งคิดไว้ว่าจะให้เป็นภาคต่อของแคนโตที่เขียนไปนั้น จะทยอยนำออกมาให้ได้ลองชิมกันอีกในไม่ช้า ขอเวลาปรับปรุงตัวเองซักหน่อย

เพื่อนๆ พี่ๆ ที่เขียนโปรการ์ดมานั้นขอเวลาอีกนิดจะร่อนโปรการ์ดพร้อมความคิดถึงไปหานะครับ มิได้ลืมแต่ประการใด หากแต่เหตุผลก็อย่างที่กล่าวมาข้างต้นนั้นแล

ไว้อีกสามสี่วันจะเอาเรื่องสั้นมาให้อ่านนะครับ ระลึกถึงทุกคน