แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า

เด็กชายสามตากับก้อนหินเก่าแก่

ผู้คนต่างพากันกราบไหว้ ก้อนหินสีขาวนวล...ศักดิ์สิทธิ์

เก่าแก่จากยุคที่โลกเพิ่งถือกำเนิด

ภาวนา สักการะ อธิฐาน บวงสรวง ของพร อ้อนวอน

เด็กชายก็ทำเฉกเช่นเดียวกับผู้มาก่อน

กราบไหว้

มิเคยมีคำถามใดใดผุดขึ้นมาในใจของเด็กชาย

“ทุกสิ่งอย่างที่เกิดก่อนล้วนแต่ดีงาม”

แว่วคำสอนของบรรพชนลอยมาตามสายลม

ครั้งเมื่อดอกไม้หลากสีโปรยปรายลงมาจากฟ้า

เกิดดอกไม้ท่วมครั้งใหญ่

ผู้คนต่างเก็บกวาดทำความสะอาด

ก้อนหินที่จมอยู่ใต้ดอกไม้ถูกนำไปไว้บนหิ้ง

ผู้คนต่างพากันกราบไหว้

ภาวนา สักการะ อธิฐาน บวงสรวง ของพร อ้อนวอน

ดอกไม้กลุ่มสุดท้ายถูกกวาดมาสุ่มกอง

ไฟถูกจุดขึ้นลามเลียดอกไม้จนมอดไหม้

ผีเสื้อแห่งรัตติกาลก็ค่อยค่อยบินออกมาจากกองเถ้าถ่านของดอกไม้

โบยบินไปเกาะอยู่ตรงหน้าผากของเด็กชาย

ดวงตาที่สามก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับการจากไปของผีเสื้อ

เด็กชายสามตานั่งอยู่ข้างก้อนหิน

ทันทีที่ดวงตาที่สามค่อยค่อยเปิดขึ้น

เด็กชายสามตาก็เห็นบางสิ่งที่เปลี่ยนไป

ก้อนหินมิได้มีสีขาวนวลเช่นเดิม

สิ่งที่เด็กชายสามตาเห็นคือก้อนหินสีกระดำกระด่าง

มีแววเย้ยหยันอยู่ภายใน

ไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เด็กชายบอกเล่า

ผู้คนยังคงเห็นเป็นสีขาวนวลน่ากราบไหว้

คำถามค่อยค่อยผุดขึ้นมาในใจของเด็กชายสามตา

เด็กชายสามตาตอบคำถาม

ตั้งคำถามให้กับคำตอบ

ตอบคำถามของคำตอบ

และตั้งคำถามใหม่เรื่อยเรื่อยไป

แล้วคำตอบที่ไม่มีอะไรในโลกมาโต้แย้งก็ปรากฏขึ้น

เด็กชายสามตานิ่งอยู่กับคำตอบนั้น

หันหลังให้กับก้อนหินเก่าแก่จากยุคที่โลกเพิ่งถือกำเนิด

จากมาโดยมิกราบลา.

“แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า”